Dobrze pamiętam moje pokerowe początki. Wieczór, wracam zmęczony z pracy. Zaraz, zaraz jakiej pracy ? Dziś właśnie rozwiązali naszą firmę. Nie mam ochoty wracać do domu, żona, dzieci, co ja im powiem, że co ? Że znów nie będzie na nic ? „Bar u Janka” wchodzę na jednego. Widzę grupę młodych siedzącą przy jednym ze stolików, na stole karty. Zamówiłem jedno duże jasne, i pijąc przy barze przyglądam się co oni robią. Dwie dziewczyny, na oko ok. 23 lat i czterech młodzieńców, po chwili orientuje się, że to studenci naszej śląskiej politechniki. Rozdają po dwie karty, a na stole ląduje wykładanych kolejno pięć w maksymalnym przypadku.

Grają i mówią coś o jakimś Texas Holdem, używają dziwnych słów, nie znam ich. Słucham i przyglądam się z ciekawością tej grze. Zamawiam drugie jasne i słucham. Zorientowałem się, że najwyższy blondyn umie dobrze grać w tą grę, mówią, raz, że to poker, następnym razem, że Texas Holdem No Limit. Słucham z uwagą i obserwuję, bo wydała mi się interesująca. Zrozumiałem, że grupa świętuje zwycięstwo blondyna w jakimś turnieju. Na początku myślałem, że to jakiś sportowiec, ale nie… tu chodzi o tego pokera. Patrzę jak przesuwają żetony w kolejnych rozdaniach i coraz więcej zaczynam rozumieć z tej gry. Dwie karty własne, potem licytacja, wykładają trzy karty wspólne, licytacja, jedna karta, licytacja, znów jedna karta, licytacja i pokazują karty, kto ułożył najwyższy układ ten wygrał. Dość proste. Obserwuje i słucham, w między czasie zamówiłem trzecie jasne. Blondyn wygrał w Internecie na jakimś Heypoker ponad 2000$ i dziś wszystkim stawia.

Kończę trzecie jasne, zamówione przed chwilą, wracam do domu. Nie myślę, już o straconej pracy tylko o tej nowej grze z baru. Wchodzę do domu, rodzina już śpi. Siadam do komputera, odpalam Internet, szukam wiadomości o poker Texas No Limit Holdem. Znalazłem forum pokerkings.pl, informacje pomogły.

Takie były moje pokerowe początki, które rozpoczynałem na pokerstars. Dziś mija rok od tej pory – jestem pokerzystą, zarabiam w sieci, moje stawki to NL 400. Strata pracy to było dla mnie wstęp do nowego życia. Pzdr 4all.

W końcu umówiłem się z Basią. Miała piękne, jedwabiste, długie blond loki. Szok! Te włosy to bajka, sięgały jej do pasa. Zakochałem się jak tylko ujrzałem ją na wykładach z administracji na pierwszy roku studiów.

Poszliśmy do kina, obejrzeliśmy film i prawie jak w bajce o Kopciuszku zniknęła, sam nawet nie wiem kiedy. Na drugi dzień na zajęciach, rozmawiała, jakby się nic nie stało. Zostaliśmy parą, ale znikała czasami tak jak za pierwszym razem. Nigdy nie zapraszała mnie do domu. Po kilku miesiącach, zaczęło mnie to irytować. Pytałem, ale nigdy nie otrzymałem odpowiedzi. Raz tylko wymsknęło jej się, że musi pędzić bo coś lub ktoś na nią czeka. Zacząłem być zazdrosny, zastanawiałem się, co by jej nie zacząć śledzić, ale stwierdziłem, że to bezsensu.

Sytuacja wyjaśniła się przypadkiem. Basia miała alergię. Na wiosnę zadzwoniła do mnie, że zapomniała kupić leki i żebym przyniósł jej do domu, bo nie może wyjść. No tak pomyślałem, w końcu jest okazja zobaczyć jak mieszka, bo dziwne dla mnie było, że ona z biednego domu a ma własne mieszkanie warte grubo ponad dwieście tysięcy złotych. Kupiłem leki, wszedłem do klatki, potem do jej mieszkania, bo drzwi nie były zamknięte na zamek. „Kurwa” usłyszałem głos mojej dziewczyny z jednego pokoju. Po cichu wszedłem do niej i moim oczom ukazał się przedziwny widok. Biurko, na nim laptop, dwa monitory, wielkie, minimum 24 cali każdy a przy nich moja dziewczyna gra w pokera i bluźni. Stałem jak wryty. W końcu odwróciła się i mnie zobaczyła. Lekko się wystraszyła, ale potem uśmiechnęła: „Siadaj na kanapie i na razie się nie odzywaj”. Minęło około 30 minut. Skończyła, zamknęła sharkscope i lobby jakiegoś pokerowego oprogramowania, potem pokerowy program i zaczęła mi opowiadać o swojej przygodzie z pokerem. Słuchałem…

Dziś grindujemy razem i razem bluźnimy. Nie ma to jak wspólna pasja, a naszą jest właśnie poker.

Zaczęło się trywialnie, nawet niewinnie. Moja historia nie jest wyjątkowa, zwykła o zwykłym szarym człowieku, który zaczął grać w Texas Holdem NL.

Miałem kolegę, sorki, mam kolegę, który jest hazardzistą. Teraz to wiem, kiedyś myślałem inaczej. Zaczęło się niewinnie pod koniec szkoły średniej. Jak większość nastolatków, a w zasadzie dziewiętnastoletnich mężczyzn (brzmi bardziej poważnie to określenie) szukaliśmy sposobu na dodatkową kasę. Dziewczyny, dyskoteki, papierosy i alkohol kosztowały. Zero dragów bo to totalne śmieci. Kumpel, nazwijmy go Andrzejem, usłyszał, że kolega jego brata, ze strony matki po drugim mężu, czyli gdzieś mu się obiło o uszy słowo poker. Poker to może sam w sobie nic złego, ale przekazał mi wieść, że ten osobnik, czyli kolega jego brata … itd., zarabia na tym pieniądze. Gdzieś w Internecie dostał darmową kasę, a potem zaczął wygrywać i wygrywać i kupił sobie fajną furę. Śmiga tą bryką i każda laska się ogląda za nim, tzn., za jego samochodem.

Wraz z Andrzejem uruchomiliśmy Google i wyszukanie frazy poker nie zajęło nam dużo czasu. Znaleźliśmy strony z darmową kasą i po kilku dniach zaczęliśmy grać. Mi gra zajęła około dwóch tygodni zanim wszystko przegrałem, a Andrzej przewalił wszystko w trzy dni. Chodził zmartwiony, ale dostał od babki parę złotych to sam wpłacił i znów pograł 4 dni, tym razem. Po tygodniu znów wpłacił bo zwędził matce 200 zł. Tym razem grał tydzień. Prosiłem by przestał, bo zaczynało mnie to niepokoić. Nie przetłumaczyłem mu tego.

Dziś minęło kilkanaście miesięcy od tego czasu, jestem na studiach, a Andrzej w szpitalu, leczy się z uzależnienia. Trafił tam skierowany przez sąd, gdy przegrał kasę jaką uzyskał ze sprzedaży auta rodziców. Wpadł po uszy i ciężko mu z tym. Poker texas to nie jest gra dla wszystkich, łatwa kasa się wydaje, ale to tylko pozory.

Jestem niedzielnym pokerzystą. Nie znaczy, że gram tylko w niedzielę, ale nie spędzam setek godzin i nie gram na kilkunastu stołach ugrywając mozolnie raked hands potrzebne do uwolnienia kolejnego bonusu, lub zdobycia kolejnego statusu na swoim ulubionym sofcie. Gram bo lubię, poker to moja pasja, moje hobby, moje małe zwycięstwa. Poker to sposób na dobrą zabawę, spotkanie w gronie znajomych. To chwila dla mężczyzn, dla prawdziwych facetów o twardym spojrzeniu i zaciętym wyrazie twarzy, jakie zawsze udajemy przez pierwsze kilka minut, gdy wraz z kolegami spotykamy się na partyjkę, piwko, uwolnieni od kobiet, dzieci, spraw. Jesteśmy tylko MY, stół, żetony i karty.

Przypomniało mi się jak grałem w Sieci. Wieczór, po godzinie dwudziestej, na Polsacie standardowo Kevin sam w domu lub w Nowym Yorku, nawet już nie pamiętam, nieistotne. Do oglądania nic ciekawego, a nie miałem kolejnego sezonu mojego ulubionego serialu jakim są Gwiezdne Wrota.

Odpaliłem Heypoker i zarejestrowałem się do turnieju za 5$ z pulą ok. 2500$. Grałem ten turniej, nie wczuwając się za bardzo i jednocześnie przeglądałem swoje ulubione forum pokerkings.pl. Kilka postów, chwila na chacie ze znajomymi forumowiczami. Gra się toczyła, a ja grałem typowego taga, nie wczuwając się za mocno jednak stosując dokładnie wszystkie znane mi zasady pokera bo chciałem wygrać.

W końcu po około trzech godzinach od rozpoczęcia turnieju, zaglądam w lobby, patrzę, a tam zostało raptem stu graczy, a ja mam piąty stack. Lekkie zdziwienie mnie wzięło, że tak fajnie mi idzie i do płatnych niedaleko.

Gra się toczyła a ja nadal byłem przy pokerowym stole. Final Table turnieju rozpoczął się około godziny zerowej. Miałem stack trzeci przy jego rozpoczęciu. Gra w pokera toczyła się około godziny, gdy zostało nas dwóch. Miałem ogromna przewagę w stacku. HU skończył się po około dziesięciu minutach.

Wygrałem i siedziałem oszołomiony, wygrałem pierwszy pokerowy turniej. Za pierwsze miejsce wskoczyło na konto około 500$. Miły zastrzyk, z którym później trafiłem na party poker, ale to już zupełnie inna historia.

Ile mam lat to nie istotne. Jak długo gram też nie istotne, bo pamiętam jeszcze gry w starego dobrego 5 – card Draw poker. Poker dobierany był tym czymś co kochało się grać. Momenty spotkań w piwnicy potajemnych, gdzie dym i 100 gram dobrego trunku były podstawą a atmosfera, nieziemska. Kilku facetów z papierosami w ustach, jak tylko to sobie przypomnę to od razu gęba mi się śmieje.

Poker, dziś to słowo pojawia się u mnie w innym znaczeniu. W zasadzie wracam do podstaw bo chcę coś osiągnąć, a dzisiejsze gry to nie to co kiedyś. Tu brak jest miejsca na odrobinę szulerki, kart nie można podmienić, talii się nie znaczy, nie ma starych tricków z czasów Pokerowego Szu i chowania asa w rękaw.

Dziś to matematyka, to drobne ready na gesty, tellsy polegające na zmianach wielkości betów i raisów. To liczenie odds i outs. Tu nie ma lipy – to praca. Nie ma lekko, nauka, nauka, nauka. Chcesz być dobry, to zrób specjalizację pokerową.

Weźmy analogię to świata zewnętrznego. Przykład to informatyk. Są ci ogólni co wgrają system, zmodernizują twój stary komputer, ale prawdziwe pieniądze robią eksperci w wąskich dziedzinach. Poker jest podobny. Grać możesz we wszystko, Cash, sng, mtt – nieważne, wszędzie obowiązują te same zasady. Proste – dwie karty w ręku, maksymalnie pięc na stole – wyższy układ wygrywa.

Jeśli jednak marzysz o porządnej grze – to nie ma łatwo. Poker wymaga specjalizacji. Doskonalisz się w grach Cash, świetnie, ale w grach typu sng, niestety możesz popełniać znaczne błędy, mimo, że teoretycznie to umiesz. Na odwrót jest podobnie – wszystko ma znaczenie. Kto kiedyś myślał, że do wygrywania potrzebna jest odpowiednia dieta, pomoc psychologa lub innego trenera co wspomoże twój mózg i ułatwi podejmowanie decyzji. Poker to walka, walka o każdy żeton, tem mały i tem duży. Świat się zmienił, a ja nadal nie wiem w co grać…